Foto:

Keuzes

Vorige week schreef ik over Kooike en de trieste begrafenis. Van een kennis kreeg ik te horen, wat er verder gebeurde. Hoewel het leven van het kleine meisje was geëindigd, gaat het verhaal verder. En zolang we het verhaal vertellen, heeft haar korte leven zin gehad. De moeder van Kooike heeft zich na een paar dagen gemeld bij de politie. Een jong meisje dat in wanhoop de baby te vondeling had gelegd. Ze wilde haar eigenlijk bij bekenden op de stoep leggen, zodat ze zeker wist dat haar baby werd gevonden. Maar die hadden waarschijnlijk toch geweten waar de baby vandaan kwam, hoewel de moeder nooit had gezegd, tegen niemand, hoe eenzaam, dat ze zwanger was. Ze had ook niet geweten van wie. De optionele vaders hadden allen ontkend. "Ik kan het niet zijn geweest, want we hebben een goede bescherming gebruikt." "Ik heb opgepast, ik was het niet." "Ik weet van niks, ik was er niet bij. Zeker met jou niet," was hun korte verweer geweest. Of noem je dat geen verantwoordelijkheid nemen? Tegenwoordig kom je er niet mee weg met de DNA technieken. Maar Kooike is verdwenen, er kan geen onderzoek worden gedaan naar de man of jongen, die de moeder met een onoplosbaar probleem opzadelde. Zelf had de moeder ook niet geheel verstandig gehandeld. Verschillende jongens in korte periode, wat drank, wellicht andere middelen, ze wist het niet meer. Haar eigen moeder had al problemen genoeg, alcohol was meer een familieprobleem dan ze wilde weten. Haar vader, ze wist niet waar hij was, ze had hem nooit ontmoet. Niet ieders leven loopt op rolletjes. Haar beste vriendin was met het advies gekomen om de baby in het park te leggen, ze had zelf de plek en de tijd gekozen. Dat was eigenlijk haar grootste probleem. De juiste keuzes maken. De politie had aangeboden haar verder te helpen, het hulpverleningscircuit, ze had geweigerd. Daar had ze al genoeg mee te maken gehad. Een rechtszaak was er niet gekomen. Waarom? Voor wie? Voor de gerechtigheid? Welke gerechtigheid?

Het leven gaat door, zonder Kooike. Ze was nu even hier, in onze gedachten.

Meer berichten